From the Research
Pseudomonas aeruginosa'nın antimikrobiyal direnci, esas olarak efflüks pompaları yerine intrinsic direnç mekanizmalarına dayanır. Bu gram-negatif bakteri, doğal olarak düşük geçirgenlikli bir dış membrana sahiptir ve bu, antibiyotiklerin hücreye girişini kısıtlar. P. aeruginosa, özellikle MexAB-OprM sistemi olmak üzere efflüks pompası sistemlerine sahiptir, ancak intrinsic direnci daha temel olarak hücre yapısına dayanır. Bakterinin dış membranında, birçok antibiyotiğin girişini sınırlayan yüksek seçiciliğe sahip porinler bulunur. Ayrıca, P. aeruginosa, antibiyotikleri parçalayabilen çeşitli enzimler gibi beta-laktamazlar üretir. Bu yapısal bariyerler ve enzimatik bozunma mekanizmalarının kombinasyonu, P. aeruginosa'nın birçok antibiyotiğe doğal olarak dirençli olmasını sağlar ve bu patojen tarafından gây edilen enfeksiyonların tedavisini önemli ölçüde zorlaştırır. P. aeruginosa enfeksiyonlarının tedavisinde, bu intrinsic direnç mekanizmalarını aşmak için thường kombinasyon antibiyotik tedavisi gerekli olur 1, 2, 3, 4. Ayrıca, P. aeruginosa'nın antimikrobiyal direnci, adaptif direnç mekanizmaları da içerir, bunlar arasında biofilm aracılı direnç ve çoklu ilaçlara tolerans gösteren persister hücrelerin oluşumu bulunur 3. Bu nedenle, P. aeruginosa enfeksiyonlarının etkili bir şekilde tedavi edilmesi için, kombinasyon antibiyotik tedavisi ve yeni terapötik stratejilerin geliştirilmesi gerekmektedir 2, 4. Sonuç olarak, P. aeruginosa'nın intrinsic direnç mekanizmalarını anlamak ve etkili tedavi stratejileri geliştirmek, bu patojen tarafından gây edilen enfeksiyonların tedavisinde kritik öneme sahiptir 1.