From the Guidelines
Dirençli Pseudomonas aeruginosa tedavisinde beta-laktam + polimiksin kombinasyonları, beta-laktam + tigesiklin kombinasyonlarına göre genel olarak üstünlük gösterir. Bu durum, polimiksinlerin (kolistin veya polimiksin B) gram-negatif organizmaların dış membranını doğrudan hedef alması, जबकi tigesiklinin Pseudomonas aeruginosa'ya karşı sınırlı aktiviteye sahip olması nedeniyle oluşur 1. Etkili bir rejim, bir karbapenem (meropenem 1g IV q8h veya 2g uzatılmış infüzyon q8h) veya bir antipseudomonal sefalosporin (seftazidim 2g IV q8h) ile kolistin (9 milyon birimlik yük dozunu takiben 4,5 milyon birim q12h, böbrek fonksiyonuna göre ayarlanır) kombinasyonunu içerebilir. Şiddetli enfeksiyonlar için, bir üçüncü ajan gibi amikasin (15-20 mg/kg IV günlük) eklenmesi faydalı olabilir. Tedavi süresi, enfeksiyon sitesinde ve klinik yanıtına bağlı olarak genellikle 7-14 gün arasında değişir. Polimiksin tedavisi sırasında böbrek fonksiyonunun izlenmesi, nefrotoksisite riski nedeniyle önemlidir. Tigesiklin bazlı kombinasyonlar, genel olarak polimiksinlerin kontrendike olduğu durumlar veya sınırlı seçeneklerin bulunduğu geniş çaplı ilaç dirençli enfeksiyonların kombinasyon tedavisinin bir parçası olarak saklı tutulmalıdır. Yerel antibiyogram verileri mevcut olduğunda tedavinin rehberlik etmesi ve bu kompleks dirençli enfeksiyonlar için enfeksiyon hastalıkları danışmanlığı önerilir 1.
Aşağıdaki noktalar dikkate alınmalıdır:
- Polimiksinlerin direkt outer membran hedeflemesi
- Tigesiklinin sınırlı aktivitesi
- Kombinasyon tedavisi seçenekleri
- Tedavi süresinin enfeksiyon sitesinde ve klinik yanıtına bağlı olarak değişmesi
- Böbrek fonksiyonunun izlenmesi
- Tigesiklin bazlı kombinasyonların saklı tutulması
- Yerel antibiyogram verilerinin rehberlik etmesi
- Enfeksiyon hastalıkları danışmanlığının önerilmesi
Bu bilgiler ışığında, beta-laktam + polimiksin kombinasyonları, dirençli Pseudomonas aeruginosa tedavisinde beta-laktam + tigesiklin kombinasyonlarına göre üstünlük gösterir 1.
From the Research
Dirençli Pseudomonas Aeruginosa Tedavisinde Beta Laktam + Tigesiklin ve Beta Laktam + Polimiksin Üstünlüğü
- Dirençli Pseudomonas aeruginosa tedavisinde beta laktam + tigesiklin ve beta laktam + polimiksin kombinasyonlarının etkinliği karşılaştırıldığında, her iki kombinasyonun da belirli avantajları olduğu görülmektedir 2, 3.
- Beta laktam + aminoglikozid kombinasyonları, Pseudomonas aeruginosa enfeksiyonlarının tedavisinde geleneksel bir seçimdir, ancak bu kombinasyonların kullanımında dikkatli olunmalıdır 4.
- Beta laktam + fluoroquinolon kombinasyonları da etkili olabilir, ancak bu kombinasyonların da kendi avantaj ve dezavantajları vardır 4.
- Polimiksinler, özellikle multirezistan Pseudomonas aeruginosa suşlarının tedavisinde etkili olabilir, ancak bunların da potansiyel yan etkileri vardır 5.
- Dirençli Pseudomonas aeruginosa tedavisinde en etkili kombinasyonun seçimi, hastanın spesifik durumuna, enfeksiyonun yerine ve kullanılan antibiyotiklere karşı duyarlılığa bağlı olarak değişebilir 2, 3.
Beta Laktam Direnç Mechanizmaları
- Pseudomonas aeruginosa'da beta laktam direnci, multiple mekanizmalarla oluşabilir, bunlar arasında penicillin bağlayıcı proteinlerdeki değişiklikler, beta laktam uptake veya efflux'un değişmesi, AmpC beta laktamazının artması veya değişmesi ve horizontal gene transfer yoluyla beta laktamazların kazanılması sayılabilir 6.
- Bu mekanizmaların anlaşılması, beta laktam antibiyotiklerinin Pseudomonas aeruginosa enfeksiyonlarının tedavisinde daha etkili kullanılmasına yardımcı olabilir 6.
Tedavi Seçimi
- Dirençli Pseudomonas aeruginosa tedavisinde tedavi seçimi, hastanın spesifik durumuna, enfeksiyonun yerine ve kullanılan antibiyotiklere karşı duyarlılığa bağlı olarak yapılmalıdır 2, 3.
- Tedavi seçimi yapılırken, beta laktam + tigesiklin ve beta laktam + polimiksin kombinasyonlarının avantaj ve dezavantajları dikkate alınmalıdır 2, 5, 3, 4.