What treatment is needed after surgical removal of melanoma with no lymph node involvement?

การรักษาหลังการผ่าตัดมะเร็ง Melanoma ที่ไม่มีการกระจายไปยังต่อมน้ำเหลือง

ในกรณีที่ผู้ป่วยมะเร็ง Melanoma ได้รับการผ่าตัดก้อนมะเร็งบริเวณหน้าอกใกล้รักแร้และตรวจต่อมน้ำเหลืองใต้รักแร้แล้วไม่พบการกระจาย ไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาเพิ่มเติมใด ๆ การติดตามอาการอย่างสม่ำเสมอเป็นแนวทางการรักษามาตรฐานที่เหมาะสมที่สุด 1

การพิจารณาการรักษาตามระยะของโรค

การรักษาหลังการผ่าตัดจะขึ้นอยู่กับระยะของโรค:

กรณีมะเร็ง Stage I-II (ไม่มีการกระจายไปต่อมน้ำเหลือง)

• Stage I และ Stage IIA: ไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาเพิ่มเติม เพียงติดตามอาการอย่างสม่ำเสมอ 1
• Stage IIB/IIC: ตามแนวทางล่าสุด ไม่แนะนำให้ใช้ยา pembrolizumab, nivolumab หรือ dabrafenib ร่วมกับ trametinib นอกเหนือจากการเข้าร่วมการทดลองทางคลินิก 1

กรณีมะเร็ง Stage III (มีการกระจายไปต่อมน้ำเหลือง)

• Stage IIIA/B/C/D: แนะนำการรักษาด้วย nivolumab หรือ pembrolizumab เป็นเวลา 52 สัปดาห์ 1
• สำหรับผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ BRAF (V600E/K) สามารถใช้ dabrafenib ร่วมกับ trametinib เป็นเวลา 52 สัปดาห์ได้ 1

การวิเคราะห์กรณีของผู้ป่วย

จากข้อมูลที่ได้รับ ผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดก้อนมะเร็งบริเวณหน้าอกใกล้รักแร้และตรวจต่อมน้ำเหลืองใต้รักแร้แล้วไม่พบการกระจาย ซึ่งหมายถึงผู้ป่วยอยู่ในระยะ Stage I หรือ II (ขึ้นอยู่กับความหนาของก้อนมะเร็ง)

ในกรณีนี้:

• หากเป็น Stage I หรือ IIA: ไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาเพิ่มเติม 1
• หากเป็น Stage IIB หรือ IIC: แม้จะมีความเสี่ยงสูงในการกลับเป็นซ้ำ แต่แนวทางปัจจุบันยังไม่แนะนำให้ใช้ยาเสริมนอกเหนือจากการเข้าร่วมการทดลองทางคลินิก 1

ข้อควรระวังและการติดตาม

1. การติดตามอาการ: ควรมีการติดตามอย่างสม่ำเสมอเพื่อตรวจหาการกลับเป็นซ้ำ

   • การตรวจร่างกาย
   • การตรวจด้วยภาพถ่ายรังสีตามความเหมาะสม

2. ข้อควรระวัง: แม้ไม่มีการกระจายไปยังต่อมน้ำเหลือง แต่ควรระวังการกลับเป็นซ้ำเฉพาะที่หรือการกระจายไปยังอวัยวะอื่น

3. การรักษาในอนาคต: หากมีการกลับเป็นซ้ำ อาจพิจารณาการรักษาด้วยยากลุ่ม immune checkpoint inhibitors หรือยากลุ่ม targeted therapy ในกรณีที่มีการกลายพันธุ์ BRAF 1

สรุป

สำหรับผู้ป่วยมะเร็ง Melanoma ที่ได้รับการผ่าตัดก้อนมะเร็งและตรวจไม่พบการกระจายไปยังต่อมน้ำเหลือง การติดตามอาการอย่างสม่ำเสมอโดยไม่ต้องให้ยาเพิ่มเติมเป็นแนวทางการรักษามาตรฐาน 1 การพิจารณาให้ยาเสริมควรทำเฉพาะในกรณีที่มีปัจจัยเสี่ยงสูงและผู้ป่วยสามารถเข้าร่วมการทดลองทางคลินิกได้