مصرف همزمان بوپروپیون و لایسدکسامفتامین
مصرف همزمان بوپروپیون و لایسدکسامفتامین عموماً ایمن است، اما نیاز به نظارت دقیق برای علائم نوروسایکیاتریک دارد. 1
مکانیسم اثر و تداخلات احتمالی
- بوپروپیون به عنوان مهارکننده بازجذب دوپامین/نوراپینفرین عمل میکند 1
- لایسدکسامفتامین (یک محرک) نیز بر مسیرهای دوپامینرژیک تأثیر میگذارد
- تأثیر هر دو دارو بر سیستم دوپامینرژیک میتواند اثرات تجمعی داشته باشد 1
ملاحظات ایمنی
خطرات عصبی-روانی
- بوپروپیون میتواند با علائم نوروسایکیاتریک مانند افسردگی و افکار خودکشی همراه باشد 2
- باید بیماران را از نظر بروز یا بدتر شدن مشکلات جدی نوروسایکیاتریک (مانند افسردگی و افکار/رفتار خودکشی) پایش کرد 2
خطر تشنج
- بوپروپیون خطر تشنج را به میزان حدود 0.1% افزایش میدهد 1
- در بیماران با سابقه تشنج، ضایعات ساختاری مغز، یا مصرف الکل، این خطر بیشتر است 2
- بوپروپیون برای بیماران با خطر تشنج (مانند متاستاز مغزی) منع مصرف دارد 2
تأثیرات قلبی-عروقی
- بوپروپیون میتواند فشار خون و ضربان قلب را افزایش دهد 1
- پایش پارامترهای قلبی-عروقی در هنگام استفاده از این دارو توصیه میشود 1
توصیههای دوز و پایش
- شروع با دوزهای پایینتر و افزایش تدریجی دوز هر دو دارو 1
- پایش دقیق برای:
- اختلالات خواب
- علائم نوروسایکیاتریک
- فعالیت تشنجی
- تغییرات در فشار خون و ضربان قلب 1
شواهد پشتیبان
- آکادمی آمریکایی روانپزشکی کودک و نوجوان اشاره میکند که مطالعات خاصی در مورد ترکیب بوپروپیون و محرکها در درمان ADHD یا سایر شرایط روانپزشکی وجود ندارد 1
- PDR در مورد تداخلات بین بوپروپیون و محرکها هشدار نداده است 1
- مطالعات نشان میدهد که هم بوپروپیون و هم متیلفنیدات (یک محرک دیگر) در درمان ADHD مؤثر هستند و تفاوت قابل توجهی در اثربخشی کلی آنها وجود ندارد 3
نکات احتیاطی مهم
- بوپروپیون با مهارکنندههای مونوآمین اکسیداز (MAOIs) منع مصرف دارد 2
- در بیماران با فشار خون کنترل نشده، اختلالات تشنجی، یا گلوکوم زاویه بسته استفاده نشود 2
- در صورت بروز علائم نوروسایکیاتریک، قطع مصرف دارو توصیه میشود 2
در نهایت، اگرچه ترکیب بوپروپیون و لایسدکسامفتامین میتواند در برخی موارد مفید باشد، پایش دقیق بیمار برای عوارض جانبی احتمالی ضروری است.