درمان بیانگیزگی، اهمالکاری و مشکلات تمرکز
داروهای محرک (استیمولانتها) مانند متیلفنیدیت و آمفتامینها اولین خط درمان برای افرادی هستند که از بیانگیزگی، اهمالکاری و مشکلات تمرکز رنج میبرند، بهخصوص اگر این علائم مرتبط با ADHD باشند. 1
تشخیص علت زمینهای
قبل از شروع درمان، باید علت اصلی این علائم مشخص شود:
- اختلال نقص توجه/بیشفعالی (ADHD): علائم شامل بیتوجهی، مشکل در تمرکز، و بیانگیزگی
- افسردگی یا دیستایمیا: بیانگیزگی و بیعلاقگی از علائم اصلی هستند
- بیانگیزگی ناشی از شرایط پزشکی: مانند آسیب مغزی، سکته، یا بیماریهای نورولوژیک
- اختلال وسواسی-جبری (OCD): میتواند باعث اختلال در عملکرد و تمرکز شود
درمان دارویی
برای ADHD:
داروهای محرک (خط اول درمان):
داروهای غیر محرک:
- آتوموکستین: شروع با دوز ۰.۵ میلیگرم/کیلوگرم و افزایش به دوز هدف ۱.۲ میلیگرم/کیلوگرم (حداکثر ۱۰۰ میلیگرم روزانه) 3
برای بیانگیزگی (آپاتی):
- داروهای دوپامینرژیک: مؤثر در درمان بیانگیزگی 4
- مهارکنندههای استراز استیلکولین: برای بیانگیزگی مرتبط با اختلالات نورولوژیک 4
- متیلفنیدیت: با دوز پایینتر از درمان ADHD (حدود نصف دوز شروع) 1
- داروهای ضد افسردگی نورآدرنرژیک: برای بیانگیزگی مرتبط با افسردگی 4
نکات مهم:
- مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) ممکن است برای بیانگیزگی در سالمندان افسرده کمتر مؤثر باشند و حتی میتوانند بیانگیزگی را بدتر کنند 4
- دوز داروهای محرک برای درمان بیانگیزگی ناشی از شرایط پزشکی باید حدود نصف دوز شروع برای ADHD باشد 1
درمان غیر دارویی
درمان شناختی-رفتاری (CBT):
- برای ADHD: درمان فردی یا گروهی شامل ۱۰-۲۰ جلسه 1
- برای افسردگی:
سایر مداخلات:
- برنامه فعالیت فیزیکی ساختاریافته: برای بهبود انگیزه و خلق 1
- مداخلات روانی-اجتماعی گروهی: شامل کاهش استرس، مقابله مثبت، و تقویت حمایت اجتماعی 1
- آموزش مهارتهای سازماندهی و مدیریت زمان: بهویژه برای افراد با ADHD 1
پیگیری و ارزیابی مداوم
- ارزیابی پاسخ به درمان با استفاده از مقیاسهای استاندارد
- بررسی عوارض جانبی مانند کاهش اشتها، اختلالات خواب، و تحریکپذیری
- اندازهگیری فشار خون و نبض در هر افزایش دوز دارو
- پیگیری ۱-۲ هفته پس از شروع دارو 2
نکات احتیاطی
- داروهای محرک در افراد با سابقه بیماری قلبی علامتدار، فشار خون بالا، پرکاری تیروئید، گلوکوم، یا سابقه سوء مصرف مواد باید با احتیاط استفاده شوند 1
- قبل از شروع درمان، غربالگری برای اختلال دوقطبی توصیه میشود 3
- اگر بیمار به یک دارو پاسخ نداد، تغییر به داروی دیگر را در نظر بگیرید، زیرا حدود ۹۰٪ بیماران به یکی از محرکها پاسخ میدهند 2
در نهایت، انتخاب درمان باید بر اساس علت زمینهای، شدت علائم و شرایط فردی بیمار باشد. درمان ترکیبی دارویی و غیر دارویی معمولاً بهترین نتیجه را به همراه دارد.