آدرال XR و خطر تحمل دارویی در بیماران مبتلا به ADHD
آدرال XR (آمفتامین و دکستروآمفتامین) میتواند خطر وابستگی و تحمل دارویی داشته باشد، اما با مصرف صحیح و تحت نظارت پزشکی، این خطرات قابل مدیریت هستند.
خطرات وابستگی و تحمل دارویی
آدرال XR به عنوان یک داروی محرک برای درمان ADHD استفاده میشود، اما همانند سایر داروهای محرک، پتانسیل سوءمصرف و وابستگی دارد:
- طبق اطلاعات FDA، آمفتامینها به طور گسترده مورد سوءمصرف قرار گرفتهاند و میتوانند منجر به تحمل دارویی، وابستگی روانی شدید و ناتوانی اجتماعی شوند 1
- قطع ناگهانی دارو پس از مصرف طولانیمدت با دوز بالا میتواند باعث خستگی شدید و افسردگی روانی شود 1
- مصرف مزمن آمفتامین میتواند منجر به بیماریهای پوستی شدید، بیخوابی، تحریکپذیری، بیشفعالی و تغییرات شخصیتی شود 1
کاربرد و اثربخشی
با این حال، آدرال XR یک داروی مؤثر برای درمان ADHD است:
- آدرال XR دارای سیستم آزادسازی دو مرحلهای است که امکان دوز روزانه واحد را فراهم میکند و تا ۱۲ ساعت اثر دارد 2
- مطالعات نشان میدهند که آدرال XR در طولانیمدت (۲۴ ماه) بهبود قابل توجهی در علائم ADHD ایجاد میکند و به خوبی تحمل میشود 3
- محرکهای روانی (مانند آدرال) به عنوان خط اول درمان دارویی برای بیماران مبتلا به ADHD توصیه میشوند و در ۷۰-۸۰٪ افراد مبتلا به ADHD مؤثر هستند 4
موارد احتیاط و مدیریت خطر
برای کاهش خطر تحمل دارویی و وابستگی:
- دارو باید با دوز کم شروع شود و به تدریج افزایش یابد (معمولاً ۱۰-۳۰ میلیگرم روزانه با افزایش تدریجی ۱۰ میلیگرم هفتگی) 5
- حداکثر دوز روزانه آدرال (آمفتامین/دکستروآمفتامین) ۵۰ میلیگرم است 5
- پایش منظم علائم حیاتی، وزن و عوارض جانبی مانند کاهش اشتها، اختلالات خواب، تحریکپذیری، سردرد و افزایش فشار خون و ضربان قلب ضروری است 5
- در بیماران با سابقه سوءمصرف مواد، خطر سوءمصرف یا انحراف دارو بالاتر است [6، 7]
موارد منع مصرف
آدرال XR در شرایط زیر نباید استفاده شود:
- استفاده همزمان با مهارکنندههای MAO (خطر افزایش شدید فشار خون و سکته مغزی) 4
- روانپریشی (اسکیزوفرنی، روانپریشی NOS یا دورههای مانیک با روانپریشی) 4
- گلوکوم 4
- بیماری کبدی موجود یا نتایج غیرطبیعی آزمایش عملکرد کبد 4
- آترواسکلروز پیشرفته، بیماری قلبی عروقی علامتدار، فشار خون متوسط تا شدید، پرکاری تیروئید 5
نتیجهگیری
آدرال XR یک داروی مؤثر برای درمان ADHD است، اما پتانسیل تحمل دارویی و وابستگی دارد. با مصرف صحیح تحت نظارت پزشکی، پایش منظم و رعایت دوز توصیه شده، این خطرات قابل مدیریت هستند. بیماران با سابقه سوءمصرف مواد باید با احتیاط بیشتری تحت درمان قرار گیرند.