درمان ADHD با آدرال XR: مدیریت تولرانس و خطر اعتیاد
آدرال XR (ترکیب آمفتامین و دکستروآمفتامین) یک داروی خط اول و استاندارد طلایی برای درمان ADHD است که به دلیل اثربخشی بالا در کنترل علائم ADHD تجویز میشود، اما خطر تولرانس و وابستگی دارویی را به همراه دارد که نیازمند مدیریت دقیق است. 1
مکانیسم اثر و اثربخشی
- آدرال XR با مهار بازجذب دوپامین و نوراپینفرین عمل میکند و باعث افزایش کارایی قشر پیشپیشانی مغز میشود
- فرمولاسیون آهستهرهش (XR) امکان مصرف یک بار در روز را فراهم میکند و تا ۱۲ ساعت اثر درمانی دارد 2
- مطالعات نشان دادهاند که آدرال XR در ۷۰-۸۰٪ بیماران مبتلا به ADHD مؤثر است 1
- دوز معمول شروع درمان ۱۰ میلیگرم روزانه است که میتواند تا حداکثر ۵۰ میلیگرم در روز افزایش یابد 3
خطر تولرانس و مدیریت آن
تولرانس (کاهش اثربخشی دارو با مصرف مداوم) یک نگرانی واقعی در مصرف آدرال XR است که باید به دقت مدیریت شود:
استراتژیهای پیشگیری از تولرانس:
مدیریت تولرانس در صورت بروز:
خطر اعتیاد و مدیریت آن
آدرال XR یک داروی کنترلشده جدول II است که پتانسیل سوءمصرف و وابستگی دارد:
عوامل خطر برای اعتیاد:
- سابقه سوءمصرف مواد (کنتراندیکاسیون نسبی) 4
- مصرف دوزهای بالاتر از حد تجویزشده
- استفاده بدون نسخه یا برای اهداف غیردرمانی
علائم هشداردهنده وابستگی:
- افزایش خودسرانه دوز
- اصرار بر تجدید نسخه زودتر از موعد
- علائم محرومیت شامل خستگی شدید و افسردگی در صورت قطع ناگهانی دارو 4
استراتژیهای پیشگیری و مدیریت:
پایش و عوارض جانبی
- پایش منظم علائم حیاتی (فشار خون، ضربان قلب)، وزن و اشتها
- عوارض شایع شامل کاهش اشتها، اختلالات خواب، تحریکپذیری و سردرد 3
- در صورت بروز علائم روانپریشی، قطع فوری دارو (عارضه نادر با مصرف خوراکی) 4
نتیجهگیری
آدرال XR یک درمان مؤثر برای ADHD است، اما نیازمند مدیریت دقیق برای کاهش خطر تولرانس و وابستگی است. استفاده از حداقل دوز مؤثر، افزایش تدریجی دوز، تعطیلات دارویی و پایش منظم میتواند به کاهش این خطرات کمک کند.