What is an inflammatory pseudopolyp of the small intestine?

Inflamatorni pseudopolipi tankog creva

Inflamatorni pseudopolipi su neoplastične lezije koje nastaju kao rezultat ponovljenih ciklusa upale, ulceracije i zarastanja sluznice creva kod pacijenata sa inflamatornim bolestima creva (IBD). 1

Definicija i patogeneza

Inflamatorni pseudopolipi predstavljaju ostrvca očuvane sluznice okružena područjima ulceracije, što stvara utisak polipa. Mogu se podeliti na:

• Akutni pseudopolipi: normalna sluznica unutar područja ulceracije, dajući utisak polipa 1
• Hronični post-inflamatorni polipi: prstoliki ili sesilni izraštaji koji nastaju nakon dugotrajne upale 1

Pseudopolipi se češće javljaju u debelom crevu, ali mogu se naći i u drugim delovima gastrointestinalnog trakta, uključujući tanko crevo 2. Njihova prevalencija varira od 4% do 74% kod pacijenata sa IBD, a ređe se javljaju kod Kronove bolesti nego kod ulceroznog kolitisa 2.

Kliničke karakteristike

Pseudopolipi su obično asimptomatski, ali mogu izazvati:

• Anemiju
• Gubitak težine
• Dijareju
• Abdominalni bol ili nelagodnost
• Krvarenje (melena)
• Opstrukciju creva (retko)
• Intususcepciju 3, 4

Kada pseudopolipi pređu veličinu od 15 mm, klasifikuju se kao gigantski pseudopolipi 2. Gigantski pseudopolipi mogu izazvati ozbiljnije komplikacije, uključujući intestinalnu opstrukciju ili intususcepciju zbog svoje veličine 5.

Dijagnostika

Dijagnostika pseudopolipa uključuje:

1. Endoskopiju: Kolonoskopija ili enteroskopija za vizualizaciju lezija
2. Biopsiju: Za histološku potvrdu i isključivanje displazije ili maligniteta
3. Imidžing metode: CT ili MRI enterografija mogu pomoći u proceni ekstenzije bolesti 1

Važno je napomenuti da pseudopolipi mogu biti teški za razlikovanje od displastičnih lezija ili karcinoma, što predstavlja klinički izazov 2.

Terapijski pristup

Terapijski pristup pseudopolipima uključuje:

1. Medikamentozna terapija: Optimalna kontrola osnovne inflamatorne bolesti creva je imperativ 1

   • Biološka terapija (npr. infliksimab) može dovesti do regresije pseudopolipa u nekim slučajevima 5

2. Endoskopska intervencija:

   • Ciljane biopsije reprezentativnih ili zabrinjavajućih pseudopolipa su odgovarajući pristup tokom kolonoskopije 1
   • Uklanjanje i uzorkovanje svih lezija nije ni potrebno ni praktično 1

3. Hirurška intervencija:

   • Hirurgija bi trebala biti poslednje utočište za upravljanje rizikom od kolorektalnog karcinoma u slučaju teške pseudopolipoze 1
   • Hirurški pristup se razmatra kod komplikacija povezanih sa veličinom ili nesigurne patologije 5

Praćenje i rizik od maligniteta

Pacijenti sa pseudopolipima smatraju se grupom sa srednjim rizikom za kolorektalni karcinom i preporučuje se redovno endoskopsko praćenje 2. Važno je napomenuti da sami pseudopolipi nemaju maligni potencijal, ali mogu biti pogrešno protumačeni kao maligne lezije 4.

Specifičnosti pseudopolipa u tankom crevu

Pseudopolipi u tankom crevu su ređi nego u debelom crevu, ali mogu se javiti posebno kod pacijenata sa Kronovom bolešću koja zahvata tanko crevo. Pilorična glandularna metaplazija, koja se često javlja u ilealnim biopsijama pacijenata sa Kronovom bolešću (2-27%), može biti povezana sa formiranjem pseudopolipa 1.

Zaključak

Inflamatorni pseudopolipi tankog creva predstavljaju nemaligne lezije koje nastaju kao rezultat hronične upale kod pacijenata sa inflamatornim bolestima creva. Iako obično ne zahtevaju specifično lečenje, važno je razlikovati ih od displastičnih lezija i pratiti pacijente zbog povećanog rizika od kolorektalnog karcinoma.