اطلاعات مورد نیاز برای تشخیص قطعی
برای تشخیص قطعی بیماری، باید شرح حال کامل، معاینه فیزیکی دقیق و آزمایشات هدفمند انجام شود که بر اساس علائم بالینی بیمار انتخاب میشوند. 1
شرح حال بیمار
- زمان شروع، مدت و پیشرفت علائم
- سابقه بیماریهای قبلی
- سابقه خانوادگی بیماریهای مرتبط
- مصرف داروها
- عادات زندگی (مصرف سیگار، الکل، رژیم غذایی)
معاینه فیزیکی
- علائم حیاتی (فشار خون، نبض، تنفس، دما)
- معاینه دقیق سیستمهای درگیر بر اساس شکایت اصلی
- بررسی کامل ارگانهای مرتبط با علائم بیمار
آزمایشات تشخیصی پایه
- آزمایشات خون شامل CBC، قند خون، پروفایل لیپید، تستهای کبدی و کلیوی 1
- آزمایش ادرار در صورت نیاز 2
- نوار قلب (ECG) در صورت وجود علائم قلبی 1
تصویربرداری
- رادیوگرافی قفسه سینه در صورت علائم تنفسی 1
- سیتی اسکن یا MRI بر اساس علائم و مشکوک بودن به درگیری ارگان خاص 1
- سونوگرافی در صورت نیاز 1
آزمایشات تخصصی
- در صورت مشکوک بودن به بیماریهای خاص، آزمایشات اختصاصی درخواست شود
- بیوپسی از بافتهای قابل دسترس در صورت شک به بدخیمی 1
- تستهای عملکرد ریوی در صورت علائم تنفسی 2
نکات مهم در تشخیص
- در ۷۶٪ موارد، شرح حال دقیق منجر به تشخیص نهایی میشود 3
- معاینه فیزیکی در ۱۲٪ موارد و آزمایشات در ۱۱٪ موارد به تشخیص کمک میکنند 3
- در بیماریهای مزمن ریوی، بررسیهای تصویربرداری پیشرفته مانند HRCT ممکن است برای تشخیص قطعی ضروری باشد 2
- در بیماریهای عفونی، کشت نمونهها برای تشخیص قطعی ضروری است 2
- در بیماری دیابت، تشخیص قطعی نیازمند تکرار آزمایشات غیرطبیعی است [2، 2]
اقدامات تشخیصی بر اساس شک بالینی
- در صورت شک به بیماریهای قلبی: اکوکاردیوگرافی، تست ورزش 1
- در صورت شک به بیماریهای عفونی: کشت خون، ادرار یا سایر نمونهها 2
- در صورت شک به بیماریهای نورولوژیک: CT یا MRI مغز، پونکسیون کمری 1
- در صورت شک به بیماریهای روماتولوژیک: آزمایشات اختصاصی اتوایمیون 2
به خاطر داشته باشید که تشخیص قطعی اغلب نیازمند ترکیبی از یافتههای بالینی، آزمایشگاهی و تصویربرداری است و در برخی موارد، پاسخ به درمان نیز میتواند تأییدکننده تشخیص باشد.