دارودرمانی در اختلال شخصیت مرزی
دارودرمانی به تنهایی برای اختلال شخصیت مرزی اثربخشی کامل ندارد، اما میتواند به عنوان درمان کمکی در کنار رواندرمانی، علائم خاصی را هدف قرار دهد.
اثربخشی دارودرمانی در اختلال شخصیت مرزی
داروهای مؤثر بر علائم خاص
تثبیتکنندههای خلق: بیشترین شواهد اثربخشی را دارند
آنتیسایکوتیکهای نسل دوم:
مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs):
محدودیتهای دارودرمانی
- هیچ داروی خاصی برای درمان اختلال شخصیت مرزی تأیید نشده است 4
- اکثر یافتههای مثبت بر اساس مطالعات کوچک و منفرد است که استحکام نتایج را محدود میکند 1
- دارودرمانی باید فقط به عنوان مکمل رواندرمانی اختصاصی برای اختلال شخصیت مرزی در نظر گرفته شود 4
رویکرد درمانی مبتنی بر علائم
علائم هدف برای دارودرمانی
بیثباتی عاطفی:
- تثبیتکنندههای خلق (والپروات، لاموتریژین)
- SSRIها (فلوکستین، فلووکسامین)
تکانشگری و اختلال رفتاری:
- تثبیتکنندههای خلق
- آنتیسایکوتیکهای نسل دوم
علائم شناختی-ادراکی:
- آنتیسایکوتیکها (اولانزاپین، آریپیپرازول)
درمانهای روانشناختی مؤثر
- درمان شناختی-رفتاری (CBT): شواهد قوی برای اثربخشی در اختلالات اضطرابی، افسردگی و اختلال وسواسی-جبری که اغلب با اختلال شخصیت مرزی همراه هستند 5
- رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT): در کاهش افکار خودکشی، علائم افسردگی و تنظیم هیجانی مؤثر است 6
نکات مهم در دارودرمانی
هشدارها و نکات احتیاطی
- از چندداروئی و استفاده از داروهای ناایمن (با خطر مصرف بیش از حد) باید اجتناب شود 4
- داروهای سهحلقهای و مهارکنندههای MAO علیرغم اثربخشی احتمالی، به دلیل خطر عوارض جانبی و سمیت در عمل بالینی محدود هستند 3
- بنزودیازپینها علیرغم تجویز معمول، به دلیل پتانسیل سوءمصرف و وابستگی باید با احتیاط استفاده شوند 4
درمان همبودیها
- اختلال شخصیت مرزی اغلب با اختلالات خلقی، اضطرابی، خوردن و مصرف مواد همراه است 4
- درمان همبودیها باید هدفمند باشد، اما همیشه با در نظر گرفتن اختلال شخصیت مرزی زمینهای 4
نتیجهگیری
دارودرمانی در اختلال شخصیت مرزی میتواند در کاهش برخی علائم خاص مؤثر باشد، اما شواهد قوی برای اثربخشی کلی وجود ندارد. بهترین رویکرد، استفاده از دارودرمانی هدفمند برای علائم خاص به عنوان مکمل رواندرمانی است. تثبیتکنندههای خلق و آنتیسایکوتیکهای نسل دوم بیشترین شواهد اثربخشی را دارند، در حالی که SSRIها علیرغم استفاده گسترده، هنوز نیازمند شواهد قویتر هستند.