Hodgkin ve Non-Hodgkin Lenfoma Tedavi Seçenekleri
Hodgkin lenfoma ve non-Hodgkin lenfoma tedavisi, hastalığın evresi, risk faktörleri ve hastanın yaşına göre farklılık göstermektedir ve her iki lenfoma türü için de kombine kemoterapi rejimleri temel tedavi yaklaşımıdır.
Hodgkin Lenfoma Tedavisi
Erken Evre Hodgkin Lenfoma (Evre I-II)
Risk Faktörü Olmayan Erken Evre:
- İki kür ABVD (doksorubisin, bleomisin, vinblastin, dakarbazin) kemoterapisi + 30 Gy involved-field radyoterapi (IF-RT) standart tedavidir 1
- Lenfosit predominant Hodgkin lenfoma (LPHL) Evre IA hastalarında sadece 30 Gy involved-site radyoterapi (ISRT) yeterlidir 1
Risk Faktörlü Erken Evre:
- Dört kür ABVD + 30 Gy IF-RT standart tedavi yaklaşımıdır 1
- 5 yıllık tümör kontrolü ve genel sağkalım oranları %85-90'ın üzerindedir 1
- İki kür ABVD sonrası PET-negatif hastalarda bleomisin, özellikle yaşlı hastalarda ve akciğer toksisitesi riski yüksek olanlarda 3-6. kürlerde kesilmelidir 1
İleri Evre Hodgkin Lenfoma (Evre III-IV):
- 60 yaş altı hastalarda sekiz kür BEACOPP escalated (bleomisin, etoposid, doksorubisin, siklofosfamid, vinkristin, prokarbazin, prednizon) tedavisi önerilmektedir 1
- BEACOPP escalated ile 5 yıllık genel yanıt oranı %96, hastalıksız sağkalım %88 ve genel sağkalım %92'dir 1
- 60 yaş üstü hastalarda yüksek toksisite nedeniyle 6-8 kür ABVD tercih edilmelidir 1
- PET-rehberliğinde tedavi yaklaşımlarında:
Nüks/Dirençli Hodgkin Lenfoma:
- Standart tedavi yüksek doz kemoterapi ve otolog kök hücre naklidir (OKHN) 1
- Kurtarma kemoterapisi olarak DHAP, IGEV veya ICE protokolleri kullanılabilir 1
- OKHN sonrası nüks eden hastalarda brentuximab vedotin etkili bir seçenektir (yanıt oranı %75) 1
- OKHN ve brentuximab vedotin sonrası nüks eden hastalarda nivolumab veya pembrolizumab kullanılabilir 1
- Genç, kemoterapiye duyarlı ve genel durumu iyi hastalarda allojenik kök hücre nakli değerlendirilebilir 1
Non-Hodgkin Lenfoma Tedavisi
Non-Hodgkin lenfoma tedavisi alt tipine göre farklılık göstermektedir. Nodüler lenfosit predominant Hodgkin lenfoma (NLPHL) için:
- Evre IA NLPHL hastalarında risk faktörü yoksa 30 Gy ISRT tek başına yeterlidir 1
- Diğer evrelerde klasik Hodgkin lenfoma gibi tedavi edilir 1
- Lokalize NLPHL nükslerinde tek başına rituksimab veya ofatumumab etkilidir 1
- Daha yaygın nüks hastalıkta anti-CD20 antikor ile kombine agresif kemoterapi gerekebilir 1, 2
Tedavi Toksisitesi ve Takip
- BEACOPP escalated toksisiteleri: infertilite, miyelosupresyon ve enfeksiyon riski 1, 3
- ABVD toksisitesi: bleomisin ilişkili pulmoner toksisite (hastaların %20-31'inde) 1, 3
- Boyun bölgesine radyoterapi alan hastalarda yıllık tiroid fonksiyon testleri önerilir 1
- Genç hastalarda testosteron ve östrojen seviyeleri takip edilmelidir 1
- İlk 6 ay 3 ayda bir, 4. yıla kadar 6 ayda bir, sonrasında yılda bir fizik muayene ve laboratuvar takibi yapılmalıdır 1
Önemli Uyarılar
- Tedavi seçiminde hastanın yaşı, hastalığın evresi ve risk faktörleri dikkate alınmalıdır
- PET-rehberliğinde tedavi yaklaşımları giderek önem kazanmaktadır
- BEACOPP rejimi 60 yaş üstü hastalara verilmemelidir
- Bleomisin toksisitesi açısından dikkatli olunmalı, gerektiğinde kesilmelidir
- Uzun dönem takip ikincil maligniteler ve kardiyak toksisite açısından önemlidir
Hodgkin lenfoma tedavisinde kombine kemoterapi ve radyoterapi yaklaşımları ile yüksek kür oranları elde edilirken, tedavi ilişkili risklerin en aza indirilmesi amaçlanmaktadır 4.