Czy stopień kręgozmyku może być przeszacowany w pozycji hiperlordozy?
Tak, stopień kręgozmyku może być przeszacowany u pacjenta w pozycji hiperlordozy, ponieważ zwiększone wygiecie lędźwiowe może wizualnie i radiologicznie pogłębić wrażenie przedniego przemieszczenia kręgu, mimo że rzeczywista niestabilność strukturalna może być mniejsza.
Mechanizm przeszacowania w hiperlordozie
- Hiperlordoza lędźwiowa powoduje zwiększone naprężenia segmentalne na poziomach powyżej dysplastycznych kręgów, co może prowadzić do pozycyjnego zwiększenia widocznego przemieszczenia 1
- Badania radiologiczne wykonane w pozycji stojącej z nadmierną lordozą mogą wykazywać większe przemieszczenie przednie niż rzeczywista niestabilność strukturalna 1
- Kompensacyjna hiperekstensjia na poziomie L4-5 w odpowiedzi na hipolordozę L5-S1 może maskować lub zmieniać rzeczywisty stopień kręgozmyku 2
Znaczenie kliniczne oceny pozycyjnej
- Ocena kliniczna powinna obejmować badanie palpacyjne znaku ześlizgu, ocenę lordozy lędźwiowej oraz badanie w różnych pozycjach, aby odróżnić rzeczywistą niestabilność od pozycyjnego przeszacowania 3
- Radiogramy dynamiczne w zgięciu i wyproście są niezbędne do oceny rzeczywistej niestabilności segmentalnej, ponieważ statyczne obrazy mogą nie ujawnić prawdziwej mobilności 4
- Zwiększone kąty segmentalne Cobba są wyraźniejsze na poziomach powyżej dysplastycznych kręgów i na poziomie defektu isthmic, co może prowadzić do przeszacowania stopnia kręgozmyku 1
Zalecenia dotyczące prawidłowej oceny
- Należy wykonać radiogramy w pozycji neutralnej oraz dynamiczne zdjęcia w zgięciu-wyproście, aby dokładnie ocenić rzeczywisty stopień niestabilności i uniknąć przeszacowania związanego z hiperlordozą 4
- Pomiar lordozy lędźwiowej (LL), dolnej lordozy lędźwiowej (L4-S1), oraz wskaźnika dystrybucji lędźwiowej (LDI) pomaga w identyfikacji kompensacyjnych zmian pozycyjnych 2
- Ocena kliniczna powinna uwzględniać słabość i zwiotczenie ściany brzusznej, przerost mięśni przykręgosłupowych oraz kurcz mięśni hamstring, które korelują z radiologicznym kręgozmykiem 3
Pułapki kliniczne do uniknięcia
- Nie należy opierać się wyłącznie na statycznych radiogramach bocznych wykonanych w pozycji stojącej, szczególnie gdy pacjent prezentuje hiperlordozę 1, 2
- Należy rozważyć, że u 73,5% pacjentów z kręgozmykiem zwyrodnieniowym na poziomie L4-5 występuje hipolordoza L5-S1 z kompensacyjną hiperlordozą L4-5, co może zniekształcać ocenę 2
- Zaawansowane techniki obrazowania jak MRI i CT są wymagane, gdy obecne są objawy neurologiczne lub rozważana jest interwencja chirurgiczna, aby dokładnie ocenić stopień kręgozmyku 3