Magnezyum Bisglisinatin Kullanımı, Etkileri, Yan Etkileri ve Güvenlik Dozu
Magnezyum Bisglisinatin Özellikleri ve Avantajları
Magnezyum bisglisinat, organik bir magnezyum tuzu olarak magnezyum oksit veya hidroksit gibi inorganik formlardan daha iyi biyoyararlanıma sahiptir ve gastrointestinal yan etkileri daha azdır. 1
- Organik magnezyum tuzları (bisglisinat, sitrat, aspartat, laktat dahil) inorganik formlara kıyasla daha yüksek biyoyararlanıma sahiptir 1
- Magnezyum bisglisinat, hassas mideye sahip hastalarda veya magnezyum takviyelerinde ishal öyküsü olanlarda tercih edilir 2
- Genel magnezyum takviyesi, eksiklik düzeltmesi ve laksatif etki olmadan uzun süreli günlük kullanım için uygundur 2
- Kas gevşemesi desteği veya kas krampları/gerginliği olan hastalarda uygun bir seçenektir 2
- Magnezyum bisglisinat tipik olarak magnezyum threonate'tan daha az maliyetlidir 2
Endikasyonlar ve Kullanım Alanları
- Belgelenmiş hipomagnezeminin tedavisi için endikedir 3
- Kısa bağırsak sendromu, jejunostomisi olan hastalarda önemli magnezyum kayıpları nedeniyle takviye gereklidir 3
- İnflamatuar bağırsak hastalığı olan hastaların %13-88'inde magnezyum eksikliği görülür 3
- Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda, özellikle bölgesel sitrat antikoagülasyonu kullanıldığında hipomagnezeми sık görülür 3
- Bartter sendromu tip 3 olan hastalarda, daha iyi biyoyararlanım için organik magnezyum tuzları ile takviye önerilir 3
- Refrakter hipokalemi durumunda, magnezyum düzeyleri normalize edilene kadar potasyum tedavisine dirençli olduğundan magnezyum takviyesi gereklidir 3
Yetişkinler İçin Önerilen Dozlar
Genel takviye için magnezyum bisglisinat ile günde 200-400 mg elemental magnezyum ile başlanır ve 1-2 doza bölünür. 2
- Kadınlar için önerilen günlük alım (RDA) 320 mg/gün, erkekler için 420 mg/gün'dür 3
- Takviyelerden gelen Tolere Edilebilir Üst Alım Seviyesi, yan etkileri önlemek için günde 350 mg'ı geçmemelidir 3, 2
- Uyku desteği için, kas gevşemesi etkilerini maksimize etmek amacıyla yatmadan 1-2 saat önce tam doz alınması önerilir 2
- Kısa bağırsak sendromu olan hastalarda, önemli kayıplar nedeniyle günde 12-24 mmol (yaklaşık 480-960 mg elemental magnezyum) gibi daha yüksek dozlar gerekebilir 3
- Eritromelalji için, önerilen günlük alım ile başlanır (kadınlar için günde 350 mg; erkekler için 420 mg) ve toleransa göre kademeli olarak artırılır 3
Uygulama Önerileri
- Emilimi artırmak ve yan etkileri en aza indirmek için, bağırsak geçişinin en yavaş olduğu gece magnezyum bisglisinat alınması önerilir 3, 2
- Tek bir büyük doz yerine magnezyum dozlarının gün boyunca yayılması önerilir 1
- Sıvı veya çözünebilir magnezyum ürünleri genellikle haplardan daha iyi tolere edilir 3
- Magnezyum bisglisinat, osmotik etkisi nedeniyle kabızlık için daha etkili olabilen magnezyum sitrattan daha az gastrointestinal etki yapar 1
Yan Etkiler ve Güvenlik Önlemleri
Yaygın Yan Etkiler
- Magnezyum takviyesinin yaygın yan etkileri arasında ishal, karın şişkinliği ve gastrointestinal intolerans bulunur 3
- Magnezyum bisglisinat genellikle hafif ila orta düzeyde gastrointestinal etkiler (şişkinlik ve ishal) yapar, ancak bunlar tipik olarak hafiftir 1
- Böbrekler fazla magnezyumu üriner semptomlar olmadan atabilir ve oral magnezyum takviyesinin birincil yan etkileri gastrointestinaldir 3
Kritik Kontrendikasyonlar
Kreatinin klirensi <20 mL/dk olan hastalarda, yaşamı tehdit eden hipermagnezeми riski nedeniyle magnezyum takviyesi kesinlikle kontrendikedir. 3, 2
- Bilinen hipermagnezeмi (>2.2 mEq/L) veya kardiyoloji konsültasyonu olmadan ciddi kardiyak iletim anormallikleri olan hastalarda magnezyum takviyelerinden kaçınılmalıdır 2
- Kreatinin klirensi 30-60 mL/dk olduğunda yakın izleme ile azaltılmış dozlar önerilir 2
- Kreatinin klirensi 20-30 mL/dk olduğunda, yaşamı tehdit eden acil durumlar dışında kaçınma düşünülerek aşırı dikkat gösterilmelidir 2
- Böbrek yetmezliği olan hastalarda magnezyum takviyesi dikkatle kullanılmalıdır, çünkü hipermagnezeмi kardiyovasküler olaylar ve tüm nedenlere bağlı mortalite ile ilişkilidir 4
İlaç Etkileşimleri
- Digoksin kullanan hastalarda, magnezyum takviyesine başlarken digoksin dozunda %30-50 azaltma ve digoksin seviyelerinin yakın izlenmesi gerekir 2
- Bifosfonatlar, florokinolonlar ve tetrasiklinler, şelasyon ve azalmış emilimi önlemek için magnezyumdan en az 2-4 saat ayrılmalıdır 2
- QT uzatan diğer ilaçlarla eşzamanlı kullanım EKG izleme ve magnezyumun >2 mg/dL tutulmasını gerektirir 2
- Proton pompa inhibitörleri daha düşük magnezyum konsantrasyonu ile ilişkilidir 3
İzleme Protokolü
Başlangıç Değerlendirmesi
- Herhangi bir magnezyum takviyesine başlamadan önce temel böbrek fonksiyonu kontrol edilmelidir 2
- Başlangıç değerlendirmesi serum magnezyum, potasyum, kalsiyum ve kreatinin klirensi dahil kapsamlı metabolik panel kontrolünü içermelidir 2
- Volüm durumu ve sodyum dengesi değerlendirilmeli, volüm tükenmesi belirtileri ve idrar sodyumu ölçülmelidir 3
Takip İzlemesi
- Takviyeye başladıktan 2-3 hafta sonra magnezyum seviyelerinin tekrar kontrol edilmesi ve yan etkilerin değerlendirilmesi gerekir 3, 2
- Doz değişikliklerinden sonra, herhangi bir artış veya azalmayı takiben 2-3 hafta sonra seviyeler tekrar kontrol edilmelidir 3
- Doz stabil olduğunda üç ayda bir magnezyum seviyelerinin izlenmesi önerilir 3, 2
- Yüksek gastrointestinal kayıplar, böbrek hastalığı veya magnezyumu etkileyen ilaçlar varsa daha sık izleme gereklidir 3, 2
Özel Popülasyonlar
- Kalsiyum seviyeleri izlenmelidir, çünkü hastalar magnezyum takviyesinden sonra hipokalsemi geliştirme riskindedir 1, 2
- Kardiyak aritmi, özellikle ventriküler aritmiler veya torsades de pointes öyküsü olan hastalarda magnezyum seviyeleri >2 mg/dL tutulmalıdır 3
- Bariatrik cerrahi hastaları en az yılda bir, semptomatik ise daha sık izlenmelidir 3
- Uzun süreli parenteral beslenme hastaları düzenli olarak izlenmelidir 3
Önemli Klinik Noktalar
- Serum magnezyum seviyeleri toplam vücut magnezyum durumunu doğru yansıtmaz, çünkü magnezyumun %1'inden azı kanda bulunur 3
- Magnezyum eksikliği semptomları arasında karın krampları, kötü yara iyileşmesi, yorgunluk ve kemik ağrısı bulunur 3
- Volüm tükenmesi olan hastalarda, sekonder hiperaldosteronizm böbrek magnezyum israfına neden olur ve takviyeye rağmen devam eden kayıplara yol açar 3
- Hipomagnezeмi, birden fazla potasyum taşıma sisteminin disfonksiyonuna neden olur ve böbrek potasyum atılımını artırır, bu da magnezyum düzeltilene kadar hipokalemiyi potasyum tedavisine dirençli hale getirir 3
- Oral takviye için magnezyum oksitten magnezyum bisglisinate geçerken, böbrek fonksiyonu kontrol edilmeli ve kreatinin klirensi <20 mL/dk ise takviyeden tamamen kaçınılmalıdır 3