Αναερόβια Μικρόβια που Προκαλούν Πνευμονία
Τα αναερόβια βακτήρια προκαλούν πνευμονία κυρίως σε περιπτώσεις εισρόφησης (aspiration pneumonia), με τα πιο συχνά παθογόνα να είναι: Peptostreptococcus spp., Fusobacterium spp., Prevotella spp., Porphyromonas spp., και Bacteroides fragilis group 1, 2.
Κλινικό Πλαίσιο και Παράγοντες Κινδύνου
Η ανάγκη για ειδική κάλυψη αναεροβίων στην κοινότητα αποκτηθείσα πνευμονία (ΚΑΠ) είναι γενικά υπερεκτιμημένη 1. Η κάλυψη αναεροβίων είναι σαφώς ενδεδειγμένη μόνο στο κλασικό σύνδρομο εισροφητικής πνευμονίας σε ασθενείς με 1:
- Ιστορικό απώλειας συνείδησης (από αλκοόλ/υπερδοσολογία ναρκωτικών ή μετά από επιληπτικές κρίσεις)
- Ουλίτιδα ή νόσο των ούλων
- Διαταραχές κινητικότητας του οισοφάγου
- Νευρολογική νόσο με διαταραχή κατάποσης
Οι οδηγίες της IDSA/ATS τονίζουν ότι τα αναερόβια βακτήρια δεν μπορούν να ανιχνευθούν με τις διαγνωστικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται συνήθως 1.
Συγκεκριμένα Παθογόνα Μικρόβια
Τα κυρίαρχα αναερόβια παθογόνα που απομονώνονται σε πνευμονικές λοιμώξεις είναι 3, 4, 5:
Κύρια Αναερόβια:
- Peptostreptococcus spp. (αναερόβιοι Gram-θετικοί κόκκοι)
- Fusobacterium spp. (ιδιαίτερα F. nucleatum)
- Prevotella spp. (χρωματισμένα είδη)
- Porphyromonas spp.
- Bacteroides fragilis group
Πηγή Μόλυνσης:
Η πηγή των αναεροβίων βακτηρίων είναι η στοματοφαρυγγική χλωρίδα, όπου αυτοί οι οργανισμοί υπερτερούν των αεροβίων και προαιρετικών οργανισμών σε αναλογία 10:1 3.
Κλινικές Εκδηλώσεις
Οι αναερόβιες πνευμονικές λοιμώξεις εμφανίζονται συνήθως ως 4, 5:
- Εισροφητική πνευμονία
- Απόστημα πνεύμονα (με νέκρωση ιστού)
- Εμπύημα
- Βρογχοπνευμονικό συρίγγιο
Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν υποξεία λοίμωξη με νέκρωση ιστού κατά την αρχική παρουσίαση, αν και πολλοί μπορεί να έχουν πιο οξεία πορεία που μοιάζει με πνευμονιοκοκκική πνευμονία 4.
Σημαντικές Παρατηρήσεις για την Αντιβιοτική Ευαισθησία
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν μειωμένη ευαισθησία ορισμένων αναεροβίων 6:
- Fusobacterium spp. και Finegoldia magna: Ευαίσθητα σε όλα τα δοκιμασμένα αντιμικροβιακά εκτός από ampicillin
- Prevotella spp.: Μειωμένη ευαισθησία στην ceftriaxone σε σύγκριση με παλαιότερες αναφορές
- Peptostreptococcus spp.: Ορισμένα στελέχη δείχνουν μειωμένη ευαισθησία σε cefmetazole ή flomoxef
Θεραπευτική Προσέγγιση
Σύμφωνα με τις οδηγίες 1, 2, η τυπική εμπειρική θεραπεία για σοβαρή ΚΑΠ (με β-λακτάμες όπως cefotaxime, ceftriaxone, ή ampicillin-sulbactam) καλύπτει επαρκώς τα αναερόβια στις περισσότερες περιπτώσεις. Η μικρού όγκου εισρόφηση κατά τη διασωλήνωση αντιμετωπίζεται επαρκώς από την τυπική εμπειρική θεραπεία σοβαρής ΚΑΠ και από την υψηλή τάση οξυγόνου που παρέχεται από τον μηχανικό αερισμό 1.
Κρίσιμη Προειδοποίηση:
Οι κλινικές δοκιμές αντιβιοτικών δεν έχουν αποδείξει την ανάγκη ειδικής θεραπείας αυτών των οργανισμών στην πλειονότητα των περιπτώσεων ΚΑΠ 1. Η επιτήρηση της αντιμικροβιακής ευαισθησίας συνιστάται, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους με επαναλαμβανόμενες εισροφήσεις 6.