Monitorowanie EKG przed i podczas leczenia iwosydenibu
Przed rozpoczęciem leczenia iwosydenibu należy wykonać EKG wyjściowe, a następnie monitorować EKG co najmniej raz w tygodniu przez pierwsze 3 tygodnie terapii, po czym kontynuować monitorowanie co najmniej raz w miesiącu przez cały czas trwania leczenia 1.
Protokół monitorowania EKG
Przed rozpoczęciem leczenia
- Wykonaj EKG wyjściowe przed podaniem pierwszej dawki
- Skoryguj zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię i hipomagnezemia) przed rozpoczęciem terapii 1
- Zidentyfikuj i oceń leki współistniejące, które mogą wydłużać odstęp QTc 2, 1
Podczas leczenia - intensywne monitorowanie wczesne
- Co najmniej raz w tygodniu przez pierwsze 3 tygodnie terapii 1
- Ten okres jest krytyczny dla wykrycia wczesnego wydłużenia QTc
Podczas leczenia - monitorowanie długoterminowe
- Co najmniej raz w miesiącu przez cały czas trwania leczenia 1
- Kontynuuj do czasu zakończenia terapii lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności
Zarządzanie wydłużeniem QTc
QTc 480-500 ms
- Monitoruj i uzupełniaj elektrolity według wskazań klinicznych
- Przejrzyj i dostosuj leki współistniejące wydłużające QTc
- Przerwij podawanie iwosydenib
- Wznów w dawce 500 mg raz dziennie, gdy QTc powróci do ≤480 ms
- Monitoruj EKG co najmniej raz w tygodniu przez 2 tygodnie po ustąpieniu wydłużenia QTc 1
QTc >500 ms
- Monitoruj i uzupełniaj elektrolity według wskazań klinicznych
- Przejrzyj i dostosuj leki współistniejące wydłużające QTc
- Przerwij podawanie iwosydenib
- Wznów w zredukowanej dawce 250 mg raz dziennie, gdy QTc powróci do wartości wyjściowej ±30 ms lub ≤480 ms
- Monitoruj EKG co najmniej raz w tygodniu przez 2 tygodnie po ustąpieniu
- Rozważ ponowne zwiększenie dawki do 500 mg dziennie, jeśli można zidentyfikować alternatywną etiologię wydłużenia QTc 1
QTc wydłużony z objawami zagrażającej życiu arytmii
- Trwale przerwij podawanie iwosydenib 1
Kluczowe uwagi kliniczne
Wzór obliczania QTc: FDA zaleca wzór Fridericia (QT podzielone przez pierwiastek sześcienny odstępu RR) do korekcji częstości rytmu serca 2. Wartości prawidłowe to <430 ms u mężczyzn i <450 ms u kobiet.
Czynniki ryzyka: QTc >500 ms lub zmiana >60 ms od wartości wyjściowej wiążą się ze zwiększonym ryzykiem torsade de pointes 2. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących jednocześnie leki wydłużające QTc, takie jak domperidon, ondansetron, palosetron, granisetron, prochlorperazyna, olanzapina, escitalopram, wenlafaksyna, sertralina i mirtazapina 2.
Monitorowanie elektrolitów: Utrzymuj prawidłowe stężenia potasu i magnezu przez cały czas leczenia, ponieważ zaburzenia elektrolitowe nasilają wydłużenie QTc 2, 1.