پرخوری عصبی و مزمن در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی و ADHD
بله، پرخوری عصبی و پرخوری مزمن در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی همراه با ADHD شیوع بالایی دارد و این اختلالات خوردن میتوانند بخشی از الگوی کلی اختلالات تنظیم هیجانی و تکانشگری در این بیماران باشند.
ارتباط بین اختلالات خوردن، اختلال دوقطبی و ADHD
شواهد همبودی
- مطالعات نشان میدهند که اختلالات خوردن از جمله پرخوری عصبی در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی شایعتر از جمعیت عمومی است 1
- تکانشگری و اضطراب مرتبط با اختلال دوقطبی میتواند زمینهساز اختلالات خوردن باشد و بیماران را در معرض خطر سایر اختلالات مرتبط با تکانشگری مانند سوء مصرف الکل قرار دهد 1
مکانیسمهای مشترک
- تکانشگری به عنوان یک ویژگی مشترک در هر دو اختلال ADHD و اختلال دوقطبی میتواند منجر به رفتارهای پرخوری شود
- عدم تنظیم هیجانی که در هر دو اختلال وجود دارد، میتواند به پرخوری عصبی به عنوان یک مکانیسم مقابلهای منجر شود
عوامل خطر و مکانیسمهای زیربنایی
عوامل ژنتیکی و نوروبیولوژیک
- مطالعات نشان دادهاند که واریانتهای ژن انتقالدهنده دوپامین (DAT1) با ویژگیهای ADHD در اختلال دوقطبی مرتبط هستند 2
- این تغییرات ژنتیکی میتوانند در بیثباتی خلقی، تکانشگری و بیتوجهی نقش داشته باشند که همگی میتوانند در رفتارهای پرخوری دخیل باشند 2
تأثیر شروع زودهنگام
- بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی همراه با ADHD معمولاً شروع زودتر اختلال خلقی (حدود 5 سال زودتر) را تجربه میکنند 3
- این شروع زودهنگام با دورههای کوتاهتر سلامتی و افسردگی مکرر همراه است که میتواند خطر پرخوری عصبی را افزایش دهد 3
تشخیص و ارزیابی
ارزیابی جامع
- برای تشخیص دقیق، ارزیابی بالینی جامع شامل مصاحبه بالینی ساختاریافته بر اساس معیارهای DSM-5، بررسی تاریخچه علائم از دوران کودکی و تأیید علائم در حداقل دو محیط مختلف ضروری است 4
- استفاده از مقیاسهای استاندارد میتواند در ارزیابی علائم ADHD و اختلال دوقطبی کمک کند 4
غربالگری همبودیها
- متخصصان بالینی باید فرآیندی برای غربالگری شرایط همبود، از جمله شرایط عاطفی یا رفتاری (مانند اضطراب، افسردگی، اختلال نافرمانی مقابلهای، اختلالات سلوک، سوء مصرف مواد)، شرایط رشدی و شرایط فیزیکی داشته باشند 5
- اکثریت پسران و دختران مبتلا به ADHD همچنین معیارهای تشخیصی برای اختلالات روانی دیگر را نیز دارند 5
درمان و مدیریت
اولویتبندی درمان
- قبل از شروع درمان ADHD، تثبیت خلق با داروهایی مانند والپروات، لیتیوم یا آنتیسایکوتیکهای آتیپیک ضروری است 4
- پس از تثبیت خلق، محرکهای عصبی با دوز کم میتوانند برای درمان علائم ADHD استفاده شوند 4
مداخلات روانشناختی
- آموزش روانی باید به افراد مبتلا به اختلالات روانپریشی و دوقطبی و اعضای خانواده/مراقبان آنها ارائه شود 4
- درمان شناختی-رفتاری و مداخلات خانوادگی میتوانند در صورت دسترسی به متخصصان آموزشدیده در نظر گرفته شوند 4
پایش و پیگیری
- پایش منظم علائم خلقی برای تشخیص زودهنگام دورههای (هایپو)مانیک ضروری است 4
- توجه به عوارض جانبی داروهای محرک، مانند بیخوابی، کاهش اشتها و اضطراب مهم است 4
نکات مهم در مدیریت پرخوری در این بیماران
- تشخیص و درمان زودهنگام اختلالات خلقی و ADHD میتواند از پیشرفت الگوهای ناسازگار خوردن جلوگیری کند
- درمان تکانشگری و تنظیم هیجانی میتواند به کاهش رفتارهای پرخوری کمک کند
- پایش وزن و الگوهای خوردن در طول درمان دارویی برای اختلال دوقطبی و ADHD ضروری است
- رویکردهای درمانی رفتاری برای مدیریت پرخوری میتواند به عنوان مکمل درمان دارویی استفاده شود
با توجه به همبودی بالای این اختلالات و تأثیر منفی آنها بر کیفیت زندگی، غربالگری منظم برای اختلالات خوردن در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی و ADHD توصیه میشود.