درمان دارویی برای بیماران دوقطبی با علائم ADHD
در درمان بیماران دوقطبی با علائم ADHD، ابتدا باید اختلال دوقطبی با تثبیتکنندههای خلق مانند لیتیوم یا والپروات درمان شود و سپس درمان ADHD آغاز گردد. 1
الگوریتم درمانی
مرحله اول: تثبیت خلق
داروهای تثبیتکننده خلق:
- لیتیوم
- والپروات (والپروئیک اسید)
- لاموتریژین
- آنتیسایکوتیکهای آتیپیک (کوئتیاپین، آریپیپرازول، آسناپین، لوراسیدون، کاریپرازین) 2
مدت درمان با تثبیتکنندههای خلق:
- حداقل ۲ سال پس از آخرین اپیزود دوقطبی 1
مرحله دوم: درمان ADHD (پس از تثبیت خلق)
محرکها (استیمولانتها):
داروهای غیر محرک:
نکات مهم در تجویز دارو
موارد منع مصرف مطلق
- استفاده از محرکها در بیماران تحت درمان با مهارکنندههای MAO (خطر افزایش شدید فشار خون)
- سایکوز فعال
- گلوکوم
- بیماری فعال کبدی 1
احتیاطهای ویژه
سوءمصرف مواد:
- در بیماران با سابقه سوءمصرف مواد، استفاده از محرکها باید با احتیاط بیشتر و پایش دقیقتر انجام شود [1، 3]
پایش منظم:
- پایش علائم خلقی برای تشخیص زودهنگام علائم (هیپو)مانیک
- توجه به عوارض جانبی داروهای محرک مانند بیخوابی، کاهش اشتها و اضطراب
- کنترل فشار خون و ضربان قلب، بهویژه در بیماران با متابولیسم ضعیف دارو 1
عدم پایبندی به درمان:
- بیش از ۵۰٪ بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی به درمان پایبند نیستند [1، 2]
مداخلات روانشناختی همراه
- آموزش روانی به بیماران و خانوادههای آنها
- درمان شناختی-رفتاری
- مداخلات خانوادگی
- مداخلات برای بهبود مهارتهای زندگی مستقل و اجتماعی 1
نکات هشداردهنده
- استفاده از محرکها بدون تثبیت خلق میتواند منجر به تشدید علائم دوقطبی، القای دورههای (هیپو)مانیک، حالات مختلط و چرخههای سریع شود [3، 5]
- آنتیدپرسانتها بهعنوان مونوتراپی در اختلال دوقطبی توصیه نمیشوند 2
- بنزودیازپینها برای درمان طولانیمدت اضطراب در بیماران دوقطبی با ADHD توصیه نمیشوند 4
پیشآگهی
- تشخیص و درمان زودهنگام با پیشآگهی بهتر همراه است 2
- امید به زندگی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی حدود ۱۲-۱۴ سال کمتر از جمعیت عمومی است [1، 2]
- همراهی ADHD و اختلال دوقطبی میتواند با علائم شدیدتر، سیر بیماری بدتر و پیامدهای نامطلوبتر برای هر دو اختلال همراه باشد [6، 3]